Κατηγορίες
Πολιτική Οικονομία

Όχι πια γκλίτσα, μόνο βέργα

Άμα κάποια μέρα ενδιαφερθείς να καταλάβεις τί παίζει με την πολιτική στην Ελλάδα, καλόν είναι να ξεκινήσεις από τα απλά και τα προφανή, όχι από τα σύνθετα κι απόκρυφα όπως κάνει ο πολύς ο κόσμος. Αν ήμουν, μάλιστα, στη θέση σου θα άφηνα πίσω μου τις αμαρτίες της μεγάλης πόλης και θα έφευγα όσα περισσότερα χιλιόμετρα μακριά γίνεται για να φτάσω στο μεγάλο έξω, στα φρεσκοβροχισμένα εκτάρια της ελληνικής υπαίθρου.

Εν τοιαύτη περιπτώσει, και τώρα που στρογγυλοκάθισες, περί Δεξιάς ο λόγος (όχι που θα καθόμασταν Χριστουγεννιάτικα).

Κατηγορίες
Πολιτική Οικονομία

Τα προνόμια

Αρχικά, γεννήθηκα. Αυτό από μόνο του σημαίνει ότι είμαι ένας από τους τρεις επιτυχημένους συνδυασμούς ωαρίων και σπερματοζωαρίων ανάμεσα σε αναρίθμητους άλλους μεταξύ των γονιών μου που δεν συνέβησαν ποτέ. Αν εξαιρέσει κανείς τις 4.142 λέξεις του λήμματος στη Wikipedia με όλους τους πιθανούς λόγους παιδικής θνησιμότητας, δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας, να σας ζήσει, να τον χαίρεστε, πάμε παρακάτω.

Κατηγορίες
Πολιτική Οικονομία

Να οργανώσουμε την αμηχανία μας

Ο αποχωρισμός μας από τον ΣΥΡΙΖΑ

Το καλοκαίρι του 2015, μετά από την ανατριχίλα του δημοψηφίσματος, πολλοί και πολλές από εμάς χρειάστηκε να ζήσουμε το διαζύγιο με το βασικό μας πολιτικό όχημα για αρκετά χρόνια, τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο χωρισμός ήταν γρήγορος αλλά όχι ανώδυνος, είχε ως αφορμή την πλήρη συνθηκολόγηση της κυβέρνησης στις απαιτήσεις του μπλοκ εξουσίας στην Ευρώπη και είχε ως βαθύτερη αιτία, κατά την δική μου οπτική, το γεγονός ότι η κυβέρνηση είχε αποκολληθεί πλήρως από το κόμμα, τις συλλογικές διαδικασίες και σε τελική ανάλυση την κοινωνική βάση που την έφερε στην πρώτη γραμμή της πολιτικής στην Ελλάδα.

Από τη μία, τα σημάδια ήταν εκεί από καιρό και θα έπρεπε να το περιμένουμε. Από την άλλη, μην έχοντας προλάβει ακόμη να συνηθίσουμε την οσμή της εξουσίας, καθησυχαζόμασταν ότι όλα αυτά ήταν χαριτωμένα καπρίτσια του πρώτου φλερτ με την κυβερνησιμότητα και θα περάσουν μόλις ηρεμήσουν λίγο τα πράγματα. Σήμερα μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι όλα τα παραπάνω δεν ήταν οι εξαιρέσεις, η έκτακτη ανάγκη ή οι παρεμβολές αλλά αντιθέτως ο κανόνας, η καθημερινότητα και το βασικό soundtrack του πώς οραματίζεται η κυβέρνηση το έργο της και την οργάνωση της κοινωνίας.

Ειδικότερα τα (μεγάλα) τμήματα της Νεολαίας που φροντίσαμε να αποχωρήσουμε από τις οργανωτικές τάξεις του κόμματος εκείνη την περίοδο, είχαμε κατηγορηθεί ως βιαστικοί και ανυπόμονοι πυρομανείς που ξενερώσαμε με την τακτική υποχώρηση Τσίπρα, ενώ θα έπρεπε να μείνουμε και να παλέψουμε, τουλάχιστον μέχρι το συνέδριο, γιατί ο Κούλης είναι προ των πυλών και η διαπλοκή θα κάνει πάρτι… Καλώς ή κακώς, σήμερα έχουμε συγκεντρώσει έναν μακρύ κατάλογο σημείων (βλ. προσφυγικό, ασφαλιστικό, κόφτης, Χίος, Σκουριές, Εκκλησία, ιδιωτικοποιήσεις, κ.ά.) που αποδεικνύουν ότι η απόφασή μας ήταν μάλλον ορθή και ότι καλώς αποφασίσαμε να πάμε ένα βήμα παρακάτω, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε έναν χρόνο ημι-αδράνειας και περισυλλογής.

Κατηγορίες
Πολιτική Οικονομία

Από φόβο ή από επιλογή

Πολλές φορές έχουμε κληθεί να πάρουμε αποφάσεις στη ζωή μας, άμαθοι δα δεν είμαστε. Έχουμε δει ανθρώπους να αγωνίζονται αλλά και να φυγομαχούν, να προσπαθούν χωρίς αποτέλεσμα αλλά και να παραδίδονται άνευ αγώνος με δύο μηδέν από τα αποδυτήρια. Μια πρώτη εκτίμηση της ανθρωοπογεωγραφίας σήμερα είναι ότι στις δύο μεγάλες περιοχές που ορίζει το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, υπάρχουν και οι μεν και οι δε. Με μια ουσιαστική, ωστόσο διαφορά.

Κατηγορίες
Πολιτική Οικονομία

Από το νέο Λύκειο στο νέο Πανεπιστήμιο: ο χαμένος δημοκρατικός ιδεαλισμός

Τι θα μπορούσε να είναι αυτό το αίσθημα του κοινού που λείπει σήμερα από τα Πανεπιστήμια; Ίσως ο νεανικός δημοκρατικός ιδεαλισμός, που σε άλλες εποχές υπήρξε η βάση για τα γεγονότα της Νομικής και του Πολυτεχνείου, το κίνημα ενάντια στον (ψηφισμένο) νόμο 815 και τις πολύτιμες “αναλαμπές” της δεκαετίας του ΄90, που κράτησαν ένα κρίσιμο τμήμα της ελληνικής νεολαίας μακριά από το νεοσυντηρητισμό.

Των Σπύρου Τζώρτζη και Κρινιώς Παππά

Κατηγορίες
Πολιτική Οικονομία

Ελπίδα και οργή

Πόση ώρα χρειάζεται το αίμα να κρυώσει, μπορεί να μας πει κάποιος ειδικός; Ας μιλήσουμε, ας μιλήσουν ειδήμονες και συνδαιτυμόνες, επιστάτες της ψυχής και υπάλληλοι υπουργείων άνευ αντικειμένου. Πόση ώρα μετά η οργή κοπάζει, πόσο θέλει το ιστορικό κάθε αδικοχαμένου (λες και υπάρχει δικαιοχαμένος) για να μετεμψυχωθεί σε ρεπορτάζ πρώτης γραμμής;