ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Αχαρτογράφητα

Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία

Σε κάποιον σαν κι εμένα, με φριχτή μνήμη για ονόματα ανθρώπων που συνάντησα έως και λίγα λεπτά νωρίτερα (= name-blindness), φαίνεται αρκετά οξύμωρο να μπορώ να επιχειρηματολογήσω με βεβαιότητα για το πού βρισκόμουν ακριβώς ένα χρόνο από σήμερα, ποιους ανθρώπους είδα, τι παραγγείλαμε για φαγητό, ποια ταινία βάλαμε να δούμε.

Burn the bridges

Γέφυρα Ludendorff, 17 Μαρτίου 1945

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τις δυνατότητες της Ελλάδας να διαπραγματευτεί με αξιώσεις την πολιτική και οικονομική της επιβίωση, διαδικασία που έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως ένα παίγνιο. Ένα από τα πιο χρήσιμα κεφάλαια που μπορεί να αντλήσει κανείς από την θεωρία παιγνίων είναι αυτό των credible ή non-credible threats, δηλαδή το ερώτημα αν η απειλή της απέναντι πλευράς είναι αληθινή ή πρόκειται περί μπλόφας.

Η καύτρα που παγώνει

Ένας γνωστός μου το ‘χε και το ‘λεγε, πως τον παππού του τον σκότωσε το τσιγάρο. Μέσα στον εμφύλιο, ένας αντάρτης τυφεκιοφόρος τον εντόπισε στο απέναντι βουνό από την καύτρα του τσιγάρου, αυτό που θα λέγαμε η τελευταία του πνοή.