Ανοιχτή Ακρόαση #6 – Όσα δεν λένε οι άνθρωποι μεταξύ τους

[Outfit – New Air]

Πολύ καλησπέρα σας. Είναι η εκπομπή Ανοιχτή Ακρόαση υπ’αριθμόν εξι.
Σενάριο, σκηνοθεσία, μοντάζ, ρεπεράζ, αμπαλάζ, Σπύρος Τζώρτζης.

Πιστοί στο ραντεβού μας, μόλις 11 μήνες από την προηγούμενη Ανοιχτή Ακρόαση, κάθομαι και μιλάω μόνος μου για όσα δεν λένε οι άνθρωποι μεταξύ τους. Κι απέ το να μη μιλάς δεν είναι κακό και κατακριτέο, είναι όμως, κατά πάσα πιθανότητα, κάτι που κανείς άλλος δεν μπορεί να μάθει ότι κάνεις αν δεν του το πεις πρώτα εσύ ο ίδιος.

Κουτσό

Φίλος είναι εκεί που γκρινιάζεις ελεύθερα. Γενικά μια γεροντίαση την είχα από πάντα. Βγαίνει σε διάφορες βερσιόν και χρώματα αλλά οι φίλοι μου ξέρουν ότι τον τελευταίο καιρό με ταλαιπωρεί πιο πολύ ένας πόνος που δεν με αφήνει, κυριολεκτικά, να σταθώ: ο πόνος στο αριστερό μου πόδι.

Οι δικές μας συνήθειες

Υπάρχουν εμπειρίες που σε σχηματίζουν ως άνθρωπο πιο βίαια και πιο δυνατά από ό,τι η συνήθη καθημερινότητά σου.  Μία από αυτές τις εμπειρίες είναι το δρομολόγιο των 23.59 του ΚΤΕΛ Κατερίνης (στάση Κέντρο Υγείας) για Αθήνα (στάση Λιοσίων).

Μπουγάδα

Σήμερα που κατέβαινα με τα πόδια στη δουλειά, εκεί στην πλατεία πέτυχα μια γιαγιά που φώναζε «Γεωργία! Γεωργία!» σε ένα μπαλκόνι, ξανά και ξανά, επαναληπτικά, σαν κουκουβάγια.

Αργότερα, κάπου στα μισά της Ιπποκράτους, ακούμπησα σε έναν τοίχο για να δέσω το κορδόνι μου. Λογικά θα λέρωσα το παλτό μου, αλλά ποιος νοιάζεται, εγώ να μην πέσω ήθελα.