Θάρρος και Αλήθεια

Η αφορμή για αυτό το κείμενο δόθηκε μέσα από το Birdman, με τον Baster Keaton. Η ταινία από μόνη της είναι μία από τις ωραιότερες θεατρικές παραστάσεις που μπορείτε να παρακολουθήσετε σε έναν κινηματογράφο. Συνεχίστε την ανάγνωση Θάρρος και Αλήθεια

Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία

Σε κάποιον σαν κι εμένα, με φριχτή μνήμη για ονόματα ανθρώπων που συνάντησα έως και λίγα λεπτά νωρίτερα (= name-blindness), φαίνεται αρκετά οξύμωρο να μπορώ να επιχειρηματολογήσω με βεβαιότητα για το πού βρισκόμουν ακριβώς ένα χρόνο από σήμερα, ποιους ανθρώπους είδα, τι παραγγείλαμε για φαγητό, ποια ταινία βάλαμε να δούμε. Συνεχίστε την ανάγνωση Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία

Burn the bridges

Γέφυρα Ludendorff, 17 Μαρτίου 1945

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τις δυνατότητες της Ελλάδας να διαπραγματευτεί με αξιώσεις την πολιτική και οικονομική της επιβίωση, διαδικασία που έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως ένα παίγνιο. Ένα από τα πιο χρήσιμα κεφάλαια που μπορεί να αντλήσει κανείς από την θεωρία παιγνίων είναι αυτό των credible ή non-credible threats, δηλαδή το ερώτημα αν η απειλή της απέναντι πλευράς είναι αληθινή ή πρόκειται περί μπλόφας.

Συνεχίστε την ανάγνωση Burn the bridges

Η καύτρα που παγώνει

Ένας γνωστός μου το “χε και το “λεγε, πως τον παππού του τον σκότωσε το τσιγάρο. Μέσα στον εμφύλιο, ένας αντάρτης τυφεκιοφόρος τον εντόπισε στο απέναντι βουνό από την καύτρα του τσιγάρου, αυτό που θα λέγαμε η τελευταία του πνοή. Συνεχίστε την ανάγνωση Η καύτρα που παγώνει

Γιατί αποφάσισα να διαγράψω skills και endorsements στο LinkedIn

Το σωστό στήσιμο ενός προφίλ στο LinkedIn είναι αρκετά σκοτεινή υπόθεση. Ειδικά σε αγορές όπως η Ελληνική, όπου η διείσδυση του μέσου είναι ακόμα σε χαμηλό επίπεδο, υπάρχουν ασάφειες και τυφλά σημεία που δεν είμαι σίγουρος αν μπορούν να καλυφθούν από τα διάφορα best practices guides που κυκλοφορούν κατά καιρούς Συνεχίστε την ανάγνωση Γιατί αποφάσισα να διαγράψω skills και endorsements στο LinkedIn

Από το νέο Λύκειο στο νέο Πανεπιστήμιο: ο χαμένος δημοκρατικός ιδεαλισμός

Τι θα μπορούσε να είναι αυτό το αίσθημα του κοινού που λείπει σήμερα από τα Πανεπιστήμια; Ίσως ο νεανικός δημοκρατικός ιδεαλισμός, που σε άλλες εποχές υπήρξε η βάση για τα γεγονότα της Νομικής και του Πολυτεχνείου, το κίνημα ενάντια στον (ψηφισμένο) νόμο 815 και τις πολύτιμες “αναλαμπές” της δεκαετίας του ΄90, που κράτησαν ένα κρίσιμο τμήμα της ελληνικής νεολαίας μακριά από το νεοσυντηρητισμό.

Συνεχίστε την ανάγνωση Από το νέο Λύκειο στο νέο Πανεπιστήμιο: ο χαμένος δημοκρατικός ιδεαλισμός

Ελπίδα και οργή

Πόση ώρα χρειάζεται το αίμα να κρυώσει, μπορεί να μας πει κάποιος ειδικός; Ας μιλήσουμε, ας μιλήσουν ειδήμονες και συνδαιτυμόνες, επιστάτες της ψυχής και υπάλληλοι υπουργείων άνευ αντικειμένου. Πόση ώρα μετά η οργή κοπάζει, πόσο θέλει το ιστορικό κάθε αδικοχαμένου (λες και υπάρχει δικαιοχαμένος) για να μετεμψυχωθεί σε ρεπορτάζ πρώτης γραμμής; Συνεχίστε την ανάγνωση Ελπίδα και οργή

Τέχνη, φιλοσοφία και επανάσταση

Λέγεται συχνά πως το ευ ζειν προϋποθέτει την τέχνη της επιβίωσης στην καθημερινότητα. Ως άνθρωπος καλείσαι να παίξεις πολλούς ρόλους για να την βγάλεις καθαρή, φαντάρος και στρατηλάτης, για σένα, για τους άλλους, για να έχεις νόημα στην κοινωνία. Αν σε κόφτει δα και καθόλου.. Κάποια πράγματα είναι πάνω από εμάς, όμως τίποτα δεν μας εμποδίζει να τα φτάσουμε – εξάλλου, μπορεί όλοι να είμαστε στον υπόνομο, όμως κάποιοι στρέφουν το βλέμμα στα αστέρια. Συνεχίστε την ανάγνωση Τέχνη, φιλοσοφία και επανάσταση