Κάθε ελεύθερος άνθρωπος;

Με μεγάλη λύπη και έκπληξη ενημερωθήκαμε ότι στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία ένα ψήφισμα διαμαρτυρίας που κατέθεσε ο χρυσαυγίτης δημ. σύμβουλος Δημήτρης Μακρής κατά του συμφώνου συμβίωσης. Είναι απορίας άξιο το πώς ένα τόσο εχθρικό και ντροπιαστικό κείμενο, με αναφορές σε «κίναιδους» και στην «Νέα Τάξη Πραγμάτων» κατάφερε να εγκριθεί από το Δημοτικό Συμβούλιο και να αποτελέσει την επίσημη έκφραση της πόλης μας για το ζήτημα.

Η αρχική μας αντίδραση ήταν κάπως έντονη και θα ήταν δύσκολο να την μεταφέρουμε σε γραπτό λόγο. Για αυτό το λόγο σκεφτήκαμε α) να προσπαθήσουμε να αναλύσουμε το ψήφισμα που κατατέθηκε και β) να καταθέσουμε τις δικές μας προτάσεις σχετικά με το ζήτημα. Ακολουθεί το κείμενο του ψηφίσματος, η μορφοποίηση δική μας.

“Παρακολουθώντας την χθεσινή Πολιτική επικαιρότητα θα ήθελα να εκφράσω τον αποτροπιασμό μου ως Έλληνας πολίτης και ως Χριστιανός ορθόδοξος, που παραμονές της μεγαλύτερης Εορτής του Χριστιανισμού η Ελληνική Συγκυβέρνηση «Σύριζα Ανελ» έφερε προς ψήφιση το πιο επαίσχυντο Νομοσχέδιο.”`

Καταρχάς, η μεγαλύτερη γιορτή του Χριστιανισμού δεν είναι τα Χριστούγεννα αλλά το Πάσχα, όπου ο Χριστός γεννιέται για δεύτερη φορά μέσα από τον θάνατο του. Κάτι που δεν μπορεί να κάνει ο Παύλος Φύσσας τον οποίο σκότωσε μέλος της Χρυσής Αυγής στα μέσα του μηνός Σεπτεμβρίου του 2013. Θα άλλαζε κάτι αν το νομοσχέδιο ερχόταν προς ψήφιση π.χ. τον Νοέμβριο;

“Θυμίζω επιγραμματικά ότι στην αρχαία Δημοκρατία των Αθηνών οι κίναιδοι δεν είχαν το δικαίωμα να πολιτευτούν, να ψηφίσουν και δεν μπορούσαν ούτε καν μάρτυρες σε δικαστήρια να είναι.”

Αντίστοιχους περιορισμούς αντιμετώπιζαν και οι δούλοι στην Αρχαία Ελλάδα. Επίσης, μην πας μακριά, μέχρι πριν από 50 χρόνια η πολιτισμένη Ευρώπη αποφάσιζε τον χημικό ευνουχισμό λαμπρών κίναιδων (όπως ο Alan Turing) που έσωζαν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπινες ζωές στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον οποίο πόλεμο ξεκίνησαν κάποιοι straight φασίστες.

“Η Παράταξη μου και εγώ προσωπικά καταδικάζουμε το εν λόγο νομοσχέδιο που έχει σαν σκοπό να πλήξει τον θεσμό της Ελληνικής οικογένειας και την Ορθόδοξη χριστιανική μας πίστη, με μόνο σκοπό να εξυπηρετήσει τα σχέδια της Νέας Τάξης Πραγμάτων.”

Πρώτον, δεν έχω λόγια. Δεύτερον, ο θεσμός της ελληνικής οικογένειας τα καταφέρνει μια χαρά και μόνος του.

“Εμείς πιστεύουμε ότι το έθνος μας θα ορθοποδήσει στηριζόμενο σε τρεις πυλώνες της πατρίδας, της θρησκείας και της οικογένειας και όχι υιοθετώντας ξένα πρότυπα που καμία σχέση δεν έχουν με την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας.”

Είναι αλήθεια πως το συγκεκριμένο τρίπτυχο έχει μεγάλη ιστορία, θα θέλαμε, όμως, να υπενθυμίσουμε ότι οι τελευταίοι που το χρησιμοποίησαν με επιτυχία ήταν πριν από 40 χρόνια και χωρίς θετική κατάληξη. Επιπλέον, στα ξένα πρότυπα να συνυπολογίσουμε και τον Κ.Π. Καβάφη και τον Μάνο Χατζιδάκη.


Και τώρα λίγο στα σοβαρά. Το Μεσολόγγι ήταν πάντα μια μικρή, ανεκτική κοινωνία. Ενίοτε συντηρητική, αλλά, πως να το κάνουμε τώρα, πάντα μια κοινωνία δεκτική και ελεύθερη.

Από σήμερα, όμως, ως δημότες Μεσολογγίου πρέπει να δηλώνουμε πως αρνούμαστε ο ένας σύντροφος να παίρνει ιατρικές αποφάσεις για τον άλλον σύντροφο, πως είναι ανεπίτρεπτο να διεκδικούν την κοινά αποκτηθείσα περιουσία σε περίπτωση που ο ένας από τους δύο εκλείψει, πως είναι ανήκουστο να μπορεί η μία σύντροφος να ασφαλίζει την δική της σύντροφό, κ.ο.κ.

Αλλά κυρίως, πρέπει από σήμερα, το παγκόσμιο σύμβολο της ελευθερίας του ανθρώπου να δηλώνει επίσημα ότι διαφωνεί με την ίση μεταχείριση των πολιτών απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτό είναι πιο δύσκολο να το εξηγήσεις στα παιδιά σου, από το γεγονός ότι μπορεί δυο άντρες να αγαπιούνται και να θέλουν να φροντίζουν για πάντα ο ένας τον άλλον.

Πανάθεμά μας, χρονιάρες μέρες.

Στον ύπνο μου βλέπω όνειρα ότι κοιμάμαι

Ένα από τα πιο γνωστά προβλήματα με τα όνειρα είναι ότι τα περισσότερα από αυτά τα ξεχνάμε λίγη ώρα αφότου ξυπνήσουμε. Ίσως θα είχε πλάκα, κάποια στιγμή, να γράφαμε μια «Ωδή στα όνειρα που κάνεις δεν θυμάται πια». Ωστόσο, υπάρχουν όνειρα ή εφιάλτες που τους θυμάσαι χρόνια ολόκληρα αφότου τα βρήκες μπροστά σου την πρώτη φορά.