Το πράσινο σπίτι

Πριν λίγες μέρες, ζήτησα από φίλους μου να διαλέξουν ανάμεσα σε δύο φωτογραφίες του Unsplash με την υπόσχεση να γράψω μία ιστορία με βάση την πιο δημοφιλή. Είναι ένα παιχνίδι που λέω να συνεχίσω, οπότε ελπίζω πραγματικά ελπίζω να βγήκε κάτι καλό και να σας αρέσει. Σχόλια, κριτικές, προτάσεις, από κάτω.

Υπάρχει ένα πράγμα που με πιάνει το καλοκαίρι εδώ στην ΑΘήνα, και το παρατηρώ όλο και πιο έντονα όσο μεγαλώνω. Ένα από τα μεγάλα μου παράπονα από τη ζωή στην είναι ότι δεν έχει μυρωδιά. Και δεν εννοώ ότι δεν έχει όμορφα σημεία, ή ότι δεν έχει ωραία μυρωδιά, αλλά ότι πολλές φορές είναι σαν να μην έχει καθόλου! Είναι λες και αυτοί οι δρόμοι δεν έχουν τίποτα να πουν, καμία ανάγκη να ξεχωρίσουν, καμία θέληση να μοιάζουν ανθρώπινοι.

Ανοιχτή Ακρόαση #4 – Στέιλμεϊτ

Όπου σήμερα συζητάμε με αφορμή το σκάκι και τις χαμένες παρτίδες.

Γεια σας :)

Η εκπομπή αυτή είναι, καλώς εχόντων, η τέταρτη κατά σειρά ηχογραφημένη Ανοιχτή Ακρόαση που ανεβαίνει εδώ, στην πάντα φιλόξενη συχνότητα του Mixcloud. Είμαι ο Σπύρος και σήμερα τα λέμε για μια παλιά μου συνήθεια που ανακάλυψα -ξανά- πριν μερικές εβδομάδες. Σαν κλασικός εξυπνάκιας πέρασα μια ωραία περίοδο δύο-τριών ετών να παίζω σκάκι, αλλά… πολύ, δηλαδή παιχνίδια στον υπολογιστή, βιβλία, περιοδικά, σκακιστική λογοτεχνία, οτιδήποτε. Ήταν τέλεια, βασικά, και μπορεί να το ξαναπιάσω στα σοβαρά κάποια στιγμή. Περισσότερα για αυτό και για όλα τα άλλα που θέλω να σας πω, σε λίγο.

Χάθηκε κάπου η μαγεία;

Ken Bushe, Moonlight Oil Sketch 3, 15x20cm, Oil on Canvas

Σαν παιδί κι εγώ, πέρασα αρκετά χρόνια από τη ζωή μου στην πεποίθηση ότι υπάρχουν μάγοι και ξωτικά, υπερφυσικές δυνάμεις και κρυφά μονοπάτια που μας δίνουν τη δυνατότητα να κάνουμε πράγματα ξεχωριστά. Ο κανόνας έλεγε ότι αυτές τις δυνάμεις τις έχουμε όλοι μέσα μας, είναι κατά κάποιο τρόπο έμφυτες και δη κληρονομικές.

Πατινάζ

Maxim Trankov, Tatiana Volosozhar, Figure Skating, Sochi Winter Olympics, - THE CANADIAN PRESS/Paul Chiasson

Το σημερινό κείμενο έχει ως αφετηρία τις αναμετάδοσεις των πρωταθλημάτων καλλιτεχνικού πατινάζ από την δημόσια τηλεόραση, οπότε επιτρέψτε μου να αναφέρω δύο πολύ σημαντικές λέξεις προτού πάμε παρακάτω: Αλέξης Κωστάλας. Συνεχίστε.

Σημείο φυγής

Neues Schloss Herrenchiemsee, Herreninsel, Chiemsee, Bavaria

Στις εικαστικές τέχνες υπάρχει ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον concept, αυτό του σημείου φυγής. Είναι κάτι που οι ζωγράφοι και οι αρχιτέκτονες μαθαίνουν όπως το «βου και α, βα», εμείς, όμως, οι οικονομικάριοι χρειάζεται να ψάξουμε λίγο περισσότερο που την πάει ο μάγκας τη δουλειά.

Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία

Σε κάποιον σαν κι εμένα, με φριχτή μνήμη για ονόματα ανθρώπων που συνάντησα έως και λίγα λεπτά νωρίτερα (= name-blindness), φαίνεται αρκετά οξύμωρο να μπορώ να επιχειρηματολογήσω με βεβαιότητα για το πού βρισκόμουν ακριβώς ένα χρόνο από σήμερα, ποιους ανθρώπους είδα, τι παραγγείλαμε για φαγητό, ποια ταινία βάλαμε να δούμε.

Burn the bridges

Γέφυρα Ludendorff, 17 Μαρτίου 1945

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τις δυνατότητες της Ελλάδας να διαπραγματευτεί με αξιώσεις την πολιτική και οικονομική της επιβίωση, διαδικασία που έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως ένα παίγνιο. Ένα από τα πιο χρήσιμα κεφάλαια που μπορεί να αντλήσει κανείς από την θεωρία παιγνίων είναι αυτό των credible ή non-credible threats, δηλαδή το ερώτημα αν η απειλή της απέναντι πλευράς είναι αληθινή ή πρόκειται περί μπλόφας.